Mâna

Mâna Şiiri - Zuhal Aytek

Karanfilli begonyalardan

Dal üstündeki bahardan

Geriye kalan tüm avuntularımdan

Rüzgara kapılıp sürükleniyorum.

Dolaylı bir umut çıngırağında

Zehirlenmiş kalpler gördüm

Bahçemin en güzel çiçeklerine

En güzel kokularına sinmiş..

Kısıtlanmış bir anda belki ölüm

Belki yaşam vaadeder.

Çalıntı bir kıştan açmış bir bahar

Ne yorar insanı, ne sorar…

Yorgun düşlerim var

Her yeri kırışık bir umut,

Çöküntü bir dizi

Sarkmış memeleri var.

Yolsuz kalmış bir yolcu gibi azığım var,

Kesem de bin yudum su

Kefemde bir yudum hu..

Çınarın dallarına vuruyorum

Belki bir telim

Belki bir yel

Soramam ki ben neyim…

Kargaların dilinden yuvaya taşınmış bir ziynet

Sarraffın elinden kopmuşsa değer mi görür.

Görmezler görenleri gördükleri yerde.

Susmazlar dilsizi buldukları dertte.

Anlamazlar düşeni düştüğü yerde

Böyledir işte, kelimeleri satırlara dizsen de,

Varmazlar senin varmak istediğin âr’a

Bu böyledir…

Böylesi de manadır…

Cefası boyunu aşmış sefanın

Ne Sur’u duyar ne Ekber’i

Yalana sarmış yuvada,

Dumanı tütmüş ocağın,

Ekmeği pişmiş sofranın,

Ne külfeti var şimdi canların.

Vardım gönül sofrasına

Bir tas şarap , bir tas baş.

İçilmiş başlar da

Sarhoş olmuş erenler…

Erenlerin canı çıkmış,

İçenler hep baş.

Yıkılmış gönül sofraları ,

Şimdi gamdan geçmez bu baş…

İlle de aş illede baş mı yas

Keremi kalmışsa derdin

Razıyım rızası rızaya razı olana.

Razıyım İsa’yı gerip şahlanana…

 

Saygı ve hürmetlerimle…

Mahsima

Mühendis görünümlü yazar-çizer ...
Ayrışan insanlığın inatla birleşen gönül bağı olmaya biad etmiş insanları olmaktır gayemiz...

Latest posts by Mahsima (see all)

  • Mâna - 16 Nisan 2017
  • Veda - 10 Şubat 2017

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

© 2016 uzam.org içeriği 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu ile
5070 sayılı Elektronik İmza Kanunu tarafından korunmaktadır.
Hakkında|İletişim|Gizlilik Politikası|Kullanım Şartları – İçerik Hakları|Sitemap